Rozdział 4.

Przez resztę imprezy nie opuszczał mnie dobry humor.Do domu wróciłam o 4 nad ranem,wzięłam szybki prysznic,przebrałam się w piżamę i poszłam spać.

Wstałam o 15:30.Usiadłam na łóżku,przetarłam oczy i rozejrzałam się po moim pokoju w poszukiwaniu laptopa.Najpierw weszłam na Facebooka i podziękowałam ludziom za przyjście na imprezę i prezenty.Później dodałam Tweeta.

"@DBDarling najlepsze urodziny w życiu,jesteś niezastąpiona <3"
Potem poszłam wziąść prysznic i ubrałam się.Dzisiaj szłam na spotkanie z prawinikiem mojego taty w sprawie mojej części testamentu.Sięgnęłam po jabłko i ugryzłam kęs.Chwyciłam za telefon,klucze i komórkę i wrzuciłam je do torebki.Weszłam do garażu i wsiadłam do mojego gruchotka.Do prawnika dojechałam w 45 minut.Dostałam się do windy,wcisnęłam guzik na 32 piętro i jechałam w górę słuchając badziewnej melodyjki.Gdy w końcu dojechałam na miejsce zauważyłam imię prawnika mojego taty na drzwiach naprzeciwko.Ruszyłam przed siebie pewnym krokiem.Zapukałam i otworzyłam drzwi.
-Dzień dobry,mam na imię...-zaczęłam,ale nie było mi dane dokończyć.
-Nicole Mendes,niewiarygodne.-powiedział wpatrując się we mnie.
-Czy my się znamy?-spytałam zdezorientowana,przyjrzałam się mu i walnęłam się w czoło.-Wujek Adam.-zaśmiałam się.-Nie poznałam Cię,zmieniłeś się.-uśmiechnęłam się uroczo.

-Ja się zmieniłem?Spójrz na siebie.-odpowiedział mi uśmiechem.-Twój tata zawsze był przekonany,że wyrośniesz na piękną kobietę.
-Tata lubił przesadzać.
-Masz rację.-odpowiedział Adam.-Ale nie w tym przypadku.-Ten mężczyzna był jednym z najlepszych przyjaciół ojca.Razem z resztą przyjaciół taty przychodzili w piątki na grilla i zawsze przynosili coś dla mnie i Melissy.Znałam ich od bobasa i uwielbiałam ich wszystkich,ostatnim razem widziałam całą ich grupę na pogrzebie moich rodziców.
Utrzymywałam kontakty z wujkiem Jacksonem i jego żoną Maddy,która była także przyjaciółką mojej mamy,ale z resztą grupy już dawno nie rozmawiałam.
-No więc,co Cię tu sprowadza,kochanie?-spytał wujek.
-Wczoraj skończyłam 21 lat.-wzruszyłam ramionami.
-O boże,racja.Poczekaj chwilkę.-powiedział podchodząc do obrazu na ścianie,odsunął go i wcisnął czerwony guzik,który się pod nim znajdował.Lampa na suficie się przesunęła,a z nad niej wyleciał klucz,który wpadł prosto w ręce Adama.Razem z kluczem ruszył do półki na książki i wysunął 8 z nich tworząc literę N.Regał odsunął się ukazując ukryty korytarz,w który Adam zagłębił się bez wahania.

-Idziesz czy nie?-zawołał.
-Idę,idę.-otrząsnęłam się.
Doszliśmy do drzwi,które wyglądały jak drzwi do bankowego sejfu.Mężczyzna wpisał jakiś kod i otworzył drzwi po czym wszedł do środka.W środku znajdował się jeszcze jeden sejf,oczywiście dużo mniejszy,a w środku jeszcze mniejszy.
-Boże,jest zabezpieczony conajmniej tak jakby był najcenniejszym klejnotem na świecie.-stwierdziłam,a wujek Adam zachichotał.W końcu podał mi dwie paczki jedną wiekszą,drugą mniejszą i list.

-Proszę bardzo,księżniczko.-powiedział używając ksywki,którą posługiwali się gdy byłam mała.Wyszliśmy z korytarza,a regał wrócił na swoje miejsce.
-Dziękuję,do zobaczenia wujku Adamie.-odpowiedziałam kierując się do wyjścia.
-Do zobaczenia,księżniczko.-uśmiechnął się w odpowiedzi.
-Ah,co Ty na to,żeby zrobić grilla?-uśmiechnęłam się entuzjastycznie.
-Jasne,a kiedy?
-Jak to kiedy?W piątek,zacznijmy o 6.Prześlę Ci adres sms-em.Zaprosisz resztę?
-Nie ma problemu.
-Dziękuję.-powiedziałam i pomachałam mu na pożegnanie.Podczas gdy wsiadałam do auta mój telefon zaczął wibrować.Na ekranie pojawił się nieznany mi numer.Odebrałam szybko i przyłożyłam słuchawkę do ucha.-Witaj Justin.-powiedziałam zanim nawet zdążył się odezwać.
-Skąd wiedziałaś,że to ja?-spytał lekko zdezorientowany.
-Powiedzmy,że to kobieca intuicja.-zaśmiałam się.-No to po co zawracasz mi moje cztery litery?
-Możemy się spotkać?
-Nie znam żadnego powodu,dla którego mielibyśmy to zrobić.-odpowiedział i rozłączyłam się.Ruszyłam z parkingu i skierowałam się do centrum handlowego,gdzie miałam spotkać się z Melissą i Dakotą.Robiłyśmy razem zakupy do pokoiku dla dzieci.Byłam strasznie podekscytowana.Gdy dojechałam na miejsce dziewczyny juz na mnie czekały.Ruszyłyśmy do sklepu o nazwie Kiddicare.Gdy byłyśmy już w środku powiedziałam im o grillu,a one obiecały pomóc mi w przygotowaniach.
-Wiesz już jak dasz im na imię?-zapytała Dakota.
-Dziewczynka napewno będzie miała na imię Emerson,a co do chłopca wahamy się pomiędzy Jakiem i Ryanem.
-Ryan.-podpowiedziałyśmy z Dakotą chórkiem.
-A więc postanowione.-zaśmiała się Mel.Kupiłyśmy meble z ciemnego drewna,jakieś zabawki,zestaw pościeli w dwóch innych kolorach;różowym i niebieskim.Oprócz tego kupiłyśmy karuzele,które zawiesza się nad łóżeczkiem i trochę ciuszków.Następnie ruszyłyśmy do Starbucksa.Stanęłam w kolejce,a dziewczyny ruszyły poszukać wolnego stolika.

-Co dla pięknej pani?-spytał seksowny sprzedawca,przed którym stałam.Wyglądał na jakieś 25 lat.

-Serio?Tylko na to Cię stać?-uniosłam brwi.-Dwie latte machiatto i zielona herbata mrożona.
-7.50-powiedział zgaszony.Podałam mu pieniądze,a chwilę później otrzymałam swoje zamówienie.Ruszyłam w poszukiwaniu dziewczyn,a gdy w końcu odnalazłam je wzrokiem stanęłam jak wryta widząc siedzącego z nimi Biebera.Na moje nieszczęście wolne miejsce było tylko obok niego.Postawiłam kubki na stole i usiadłam.
-Cześć Nicole.-Justin uśmiechnął się łobuzersko.
-Justin.-skinęłam lekko głową.
-Cóż za zbieg okoliczności nie sądzisz?-spytała Melissa.
-Taa.-mruknęłam wiedząc,że Bieber to zaplanował.Niespodziewanie jego ręka wylądowała na moim kolanie.Złączyłam nogi razem,ale oprócz tego nie dałam po sobie poznać żadnych odczuć.Jego ręka gładziła moje kolano,a potem wślizgnęła się pod sukienkę.

-No więc Justin,nie chciałbyś może przyjść na moje przyjęcie zaręczynowe w sobotę ?-zadała pytanie moja starsza siostra,zakrztusiłam się wodą,ale po chwili się opanowałam.Bieber ścisnął moje udo i uśmiechnął się szeroko do Melissy.
-Czemu nie?Dzięki za zaproszenie,który to tydzień?-zapytał.

-23,to bliźnięta.
-A więc podwójne gratulacje.-powiedział,a Melissa i Dakota zachichotały.Przewróciłam oczami i dopiłam swoją kawę.
-Sorry,ale ja już muszę lecieć,do zobaczenia w piątek.-dałam dziewczynom całusa w policzek i odeszłam jak najszybciej mogłam nie wzbudzając podejrzeń.Gdy w końcu dotarłam do samochodu ktoś mnie odwrócił i przygwoździł do drzwi.Poczułam czyjeś wargi na swoich ustach,a w moim brzuchu coś zaczęło łaskotać.Justin.Oderwałam się i spoliczkowałam go.
-Auć.-jęknął.
-No dobra Bieber,czego chcesz?-zapytałam zirytowana i skrzyżowałam ręce na piersiach.Co wcale nie było takim dobrym pomysłem,bo to przyciągnęło jego wzrok.-Oczy mam tutaj.-powiedziałam unosząc jego brodę jednym palcem.
-Chodź ze mną na randkę.-powiedział wlepiając swoje hipnotyzujące paczadła w moje.
-Nie.-powiedziałam tylko.
-To super przyjadę po Ciebie...-zatrzymał się w połowie zdania.-Czy Ty powiedziałaś nie?-spytał.
-Tak.Nie pójdę z Tobą na randkę Justin.-powiedziałam i wsiadłam do auta.Korzystając z tego,że chłopak nadal był zdezorientowany odjechałam jak najszybciej.Nieważne jak bardzo chciałam odpowiedzieć 'Tak',on musiał się postarać,żeby na to zasłużyć.Wjechałam do garażu i przeszłam do domu.Paczki włożyłam pod łóżko.Miałam zamiar otworzyć je gdy będę kładła się spać.Przebrałam się w coś luźniejszego i zmyłam cały makijaż,po czym nałożyłam na usta trochę malinowego błyszczyku.Usłyszałam dzwonek do drzwi,ale gdy je otworzyłam nikogo tam nie było.Rozejrzałam się,a potem zerknęłam w dół.Na wycieracze leżał koszyk pełen kwiatów bzu oraz czekoladki.Uśmiechnęłam się pod nosem i wyciągnęłam liścik z kwiatów.Otworzyłam go i przeczytałam.

"Czy teraz się ze mną umówisz?(Zaznacz swoją odpowiedź ;) )"
Pod pytaniem miałam do wyboru "Tak" lub "Nie".Skreśliłam obie te odpowiedzi i napisałam "Może,próbuj dalej ;)".Zostawiłam liścik na wycieraczce,wzięłam koszyk i wróciłam do domu.No to się postarał,kupił mi czekoladki Michela Cluizela,które kosztują $895.Gdybyśmy byli parą dostałby ode mnie coś w zamian za ten ósmy cud świata.Do tego z jakiegoś niewiadomego źródła wiedział,że bzy to moje ulubione kwiaty.Postawiłam koszyk na stole w jadalni.O 19 poszłam do kuchni przygotować sobie kolacje,ale gdy wyciągałam naczynia znów zadzwonił dzwonek do drzwi.Odłożyłam talerze i podeszłam do wejścia.Otworzyłam swoje wrota i zobaczyłam Justina trzymającego pizze z mojej ulubionej pizzerni.Bieber uśmiechnął się i spojrzał na mnie niepewnie.Uśmiechnęłam się lekko i przesunęłam się trochę,żeby mógł przejść.
-Poczekaj w salonie.-powiedziałam odbierając od niego pudełko i skierowałam się do kuchni.Bieber zamiast iść tam gdzie mu kazałam poszedł za mną.Wyciągnęłam na tyle duży talerz,żeby pizza na niego weszła,wzięłam dwa zwykłe talerze i dwa piwa.Zaniosłam wszystko do jadalni.Justin odsunął mi krzesło i poczekał aż usiąde,a dopiero wtedy sam ułożył swój tyłek na krześle.Posiłek zjedliśmy w ciszy.
-Co pomogło Ci podjąć decyzje,kwiaty czy czekoladki?-spytał spoglądając na mnie.
-Pizza.-powiedziałam i upiłam łyk piwa.
-Jesteś inna niż większość dziewczyn.-zaśmiał się lekko.

-Tylko troszeczkę.-pokazałam mu język.
-Zdajesz sobie sprawę z tego,że nadal nie odpowiedziałaś na moje pytanie?
-Jakie?-próbowałam grać na zwłokę.Chłopak nie odezwał się,podszedł do komody,na której leżał mój iPod podłączony do stacji dokującej.Wybrał piosenkę i podszedł do mnie.Stanął przede mną z wystawioną reką.
-Zatańczysz?-spytał.
-Czemu nie?.-chwyciłam jego dłoń.Owinął swoje ręce wokół moich bioder,a ja moje wokół jego szyji.-Interesujący wybór piosenki.-zauważyłam.

-Też tak sądze.-powiedział opierając swoje czoło o moje.-Jesteś chyba najpiękniejszą dziewczyną jaką kiedykolwiek spotkałem.-szepnął.Stanęłam na palcach i musnęłam jego policzek swoimi wargami.-Ale jesteś też najbardziej upartą,małą,irytującą diablicą.-uśmiechnęłam się,gdy chodził z moją siostrą byliśmy całkiem dobrymi przyjaciółmi.
-Co porabiałeś przez te trzy lata?-zapytałam.
-To co zawsze.-powiedział tylko.-A ty?
-Zdałam maturę,zrobiłam pare kursów medycznych,trochę wolontariatów w szpitalu,a tydzień temu skończyłam studia.
-Jakie studia?
-Pielęgniarskie.-zaśmiałam się.-Do tego skończyłam pare kursów artystycznych.

-Miałaś całkiem pracowite 3 lata.-zaśmiał się.
-Ale bezpieczne.-spojrzałam na niego wymownie.
-Hej,jeszcze żyje,co nie?-uśmiechnął się zadziornie.-Pójdę już.-powiedział.Odprowadziłam go do drzwi i oparłam się o framugę.-Dobranoc,Nikki.

-Dobranoc Justin.-powiedziałam.Justin odszedł do samochodu,a ja weszłam do domu.Odwróciłam się i już miałam zamiar odejść gdy drzwi się otworzyły.-Czego zapomniałeś?-spytałam.

-Tego.-powiedział i przywarł swoimi ustami do moich.Oddałam mu pocałunek z równą żarliwością.-Smakujesz malinami.-powiedział gdy oderwał się ode mnie.

-To mój błyszczyk.-zaśmiałam się,Biebs musnął moje usta.
-Dobra,teraz naprawde muszę już lecieć.
-Do zobaczenia Justin.-powiedziałam i poszłam do łazienki.Po szybkim prysznicu ubrałam się w piżamę i położyłam spać,zupełnie zapominając o paczkach z testamentu.